![]() |
| L. M. Montgomery |
Ani Shirley nikomu nie trzeba przedstawić, każdy mniej lub bardziej pamięta przygody tej dziewczynki, która przez przypadek znalazła swój dom na Zielonym Wzgórzu, na Wyspie Księcia Edwarda.
![]() |
| Megan Follows jako Ania Shirley |
Literacką mamą Ani była kanadyjska pisarka Lucy Maud Montgomery. Autorka napisała dziewięć książek o Ani i jej najbliższych, a także dwa zbiory opowiadań, w których pojawia się nasza rudowłosa bohaterka. W 2008 roku został wydany również oficjalny prequel - "Droga do Zielonego Wzgórza" Budge Wilson. Cykl doczekał się również wielu ekranizacji, w tym najsławniejszej Kevina Sullivana z Megan Follows w roli głównej.
Co ciekawe, pierwowzorem wyglądu Ani była Evelyn Nesbit - modelka, której zdjęcie L. M. Montgomery dostrzegła w jednym z amerykańskich magazynów.
![]() |
| by dakeazu |
I tyle z wybiórczych informacji i ciekawostek :)
Niedawno wróciłam z mojego piątego spotkania z "Anią z Zielonego Wzgórza". Do tej pory czytałam lekturowe wydanie, tłumaczenia przedwojennego, które kupiła mi mama kilkanaście lat temu w antykwariacie - przechodziłyśmy obok stoiska na ryneczku i zajrzałyśmy na moment - mama spełniła swoje wychowawcze cele, a ja wyszłam z dwiema książeczkami: "Anią z Zielonego Wzgórza" i "Anią z Avonlea".
Na zdjęciu wyżej są wszystkie moje "Anie". Od lewej wyd.: Nasza Księgarnia 1992, I. Szeremet 1998, Skrzat 2012. Dwie pierwsze są tłumaczenia Rozalii Bernsteinowej, a ostatnia Pawła Beręsewicza.
Wydawnictwo Skrzat postarało się o przepiękne wydanie w twardej oprawie, z kredowym papierem, wspaniałymi ilustracjami Sylwii Kaczmarskiej i pomarańczową tasiemką do zakładania. A do tego wszystkiego wydanie naprawdę staranne - nie znalazłam żadnego chochlika drukarskiego! :)
Tłumaczenie barwne, język w niektórych momentach niepotrzebnie uwspółcześniony. Właściwie różnicy zbytniej nie widać między tłumaczeniami, bo Ania zniewala swoją osobowością, a atmosfera Zielonego Wzgórza przebija się ponad wszelkie słowa.
Co mi się głównie nie podobało? W tym tłumaczeniu jedna rzecz mnie drażniła, a mianowicie niekonsekwencja w imionach, bo Albo trzymamy się tylko polskich imion, Albo stosujemy wyłącznie oryginalne! A tutaj mieliśmy misz - masz imion: Ania raz była Anne a raz Anią, Małgorzata Lynde w tym tłumaczeniu była Rachel, ale Mateusz został dalej Mateuszem. Moim zdaniem trzymanie się polskich imion było lepszym rozwiązaniem, bo przynajmniej nie wprowadzało tego dysonansu, który czułam podczas ostatniego czytania.
Oczywiście "Anię z Zielonego Wzgórza" gorąco polecam, zwłaszcza, że jej historia nie kończy się "Na zakręcie".





Brak komentarzy:
Prześlij komentarz