piątek, 12 kwietnia 2013

W oczekiwaniu na "błękitne zadumanie"

W osobistym oczekiwaniu na wiosnę i lato, chciałabym podzielić się wierszem wprowadzającym mnie w nastrój ciepłych dni i malującym przede mną obraz barwnego miejsca, w którym z chęcią zaszyłabym się z Kochaniem i książką.



Kazimierz Przerwa - Tetmajer



Wolno i sennie chodzą 
po jasnym tle błękitu 
złocistobiałe chmurki 
z połyskiem aksamitu.

Niekiedy się zasrebrzy
pod słońca blask z ukosa
jaskółka śmigła, czarna, 
sunąca przez niebiosa.

Po łące cichej, jasnej, 
w srebrne objętej ramy 
przez opalowy strumień 
złote się kładą plamy.

Szmaragdem słońce błyska 
na ciemnej drzew zieleni 
lub przez konary rzuca
ognistych pęk promieni.

Po niebie i po lesie, 
po łąk zielonych łanie,
przejrzyste zwiewne
idzie błękitne zadumanie



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz