Katniss Everdeen wraz z matką i siostrą mieszka w Trzynastce – legendarnym podziemnym dystrykcie, który wbrew kłamliwej propagandzie Kapitolu przetrwał, a co więcej, szykuje się do rozprawy z dyktatorską władzą. Katniss mimo początkowej niechęci, wykończona psychicznie i fizycznie ciężkimi przeżyciami na arenie, zgadza się zostać Kosogłosem – symbolem oporu przeciw kapitolińskiemu tyranowi.
Dobiegła końca historia Katniss i totalitarnego państwa
Panem. Wojna skończona, a w moich myślach, potyczka trwa dalej. Każda wojna
pochłania ofiary i tworzy bohaterów, jednak również wypala na jej
uczestniczkach niewidoczne psychiczne rany, które z biegiem czasu się
zabliźniają, pozostawiając ćmiący ból.
„Kosogłos” jest ostatnią częścią trylogii, różni się jednak
od poprzednich części tym, że opisuje wyłącznie wojnę, ukazując i negując zarazem,
jej nie zawsze moralne pobudki i rządzące nią prawa. Powieść jest
skomplikowana, chyba najbardziej z całej trylogii, o ile poprzednie tomy
stanowią wprowadzenie i wzbudzają nas chęć odwetu, tak ten, obraca wszystko o
180 stopni i to kilka razy.
Oceniłam tę książeczkę na 6, głównie za to, że nie jest
powieścidłem dla młodzieży, tylko dojrzałą powieścią o wojnie, zemście i
poświęceniu, a także o tym, jak szybko można utracić własne człowieczeństwo w
imię idei.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz